اینجا بام جهان است

اینجا بامیان است،آزمونه ای به رنگ عشق باسینه ای ستبرو آزرده از زخمه های هزار رنگ.سنگ سنگش شاهدان دیرینه رقص رقاصه صد چهره ونیرنگ،مردمانش آینه دار صبروامید،وچون کوه بابا استوار.

کودکان زیبایش لی لی کنان، کوره راهی سنگلاخ ودلنشین را تجربه گرند و شیر دختان نجیبش سرشار از امید،هوایی پاک را به انتظار نشسته اند.سالهای دلهره واضطراب رخت بربسته وقلب جوانانش اکنده ازعشق به میهن، با تپشی آرام ،گرمترین خون را به عمق سادگیهامیراند.

آری اینجا بامیان است ! که باتمدنی کهن. چون تاجی از مرواریدناب،بر بام جهان درخشان وهویداست.

/ 3 نظر / 9 بازدید
رضوان مرادی

اقلکن نوشته هایت را سفید کن تا راحت تر خوانده شوند [نگران] کوه ها و دامنه های بخشی از بامیان را در یک فیلم شخصی دیدم... چقدر بکر و زیبا بودند... خوش به حالتان که بر بام جهان هستید... و من این جا در یک کویر... البته کویر هم زیباست اما اوج آن جا را ندارد!

بهروز

سلام نثرت روان و زيبا است. توان توصيفي خوبي داري و در تصوير سازي نيز قابل تحسيني. فكر مي كنم راه همين باشد. پاينده و پيروز باشي.

بهروز

راستي بلاخره طرح قالب را نهايي كردي يا هنوز نهضت ادامه دارد؟