سنگ صبورم! کاش بودی ومی دیدی!؟؟

روز گار غم ،روزگار پر ازاندوه وماتم،روزگار رنجهای پر بهاء، روزگار اسطوره های بی محتوا،روزگار رنجش آلاله های ماسواء،روزگار رویش رنگدانه های....

خسته ام ! خسته تراز دیروزو پریشان تر ...،بیزار از رنگهای زرد وچرکین فام ،چون رگه هایی ترسناک وسرطانی برخاسته از ضمیر خام وفرسودۀ سیاست پیشه گانی خود بیگانه...،سالهای انتظار در کنج تنهایی بی قرارم ساخته ،وسودای خروش وسوسه انگیز ترین ترانۀ لحظه هایم . 

وعاقبت ! نوشتن درد نامه هایم ،گریز راهی،برای گریز از جنون...

بهار میرسد ! ولی ایکاش ...سنگ صبورم ! کاش بودی ومیدیدی،مرگ بهار را ،وشکوفه هایی که بوی تومیدهند...همه را پرپر وبیرنگ!!!!! کاش میبودی ومیدیدی هجوم ظلمت را ،هجوم سارقان را،سارقان دسترنجها،بانیان رنجهارا،...کاش میدیدی ! فرومایه گانی رنگ آشنارا....غافل از خود،مست ومغروربا کلاهی برسر،فراخ وزننده!!!!!

دلم را ! شوق غریبی لبریز کرده از عطر ی آشنا...ومن روز وصالش را چشم انتظارم،تا دردهایم را با او زمزمه کنم،واو از عشق بگوید!!! چشم بر چشم مهربانش،موسیقی دلنواز نگاهش را به گوش جان پذیرا شوم ،سر بر زانویش گذارم و بیکسی ام را فریاد کنم.وبگویم : پدر فرزندانت را احاطه کرده اند وسرزمینت را رنجی مرموز قراگرفته است،خودفروختگانی ملون از رنگهای بی فروغ سودای نابودیش را دارند و دستی مهربان که فرزندانت را یاری رساند کیمیا گشته است ،پدر فرزندانت را دریاب ! 

_____________________________________________________________  

گاهی مسیر جاده به بن بست می رود

                                             گاهی تمام حادثه از دست می رود

گاهی همان کسی که دم از عقل میزند

                                           در راه هوشیاری خود مست می رود 

گاهی غریبه ای که به سختی به دل نشست  

                                        وقتی که قلب خون شده بشکست میرود 

اول اگرچه با سخن از عشق آمده 

                                        آخر خلاف آنچه که گفته است می رود 

گاه کسی نشسته که غوغا به پا کند                          

                                             وقتی غبار معرکه بنشست می رود

اینجا یکی برای خودش حکم می دهد                        

                                          آن دیگری همیشه به پیوست می رود

وای از غرور تازه به دوران رسیده ای

                                             وقتی میان طایفه ای پست می رود                     

هرچند مضحک است و پر از خنده های تلخ

                                           بر ما هرآنچه لایقمان هست می رود 

این لحظه ها که قیمت قد کمان ماست                       

                                     تیریست بی نشانه که از شصت می رود

بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند                    

                                            اما مسیر جاده به بن بست می رود

                                                    ( افشین یداللهی )

 

/ 6 نظر / 14 بازدید
بهروز

سلام ديرگاهي است تورا با وب من كاري نيس يا كه نه، آمده اي و رفته اي اما هيس چندبار بروزم و چشم به راه حضور سبز شما _____________ چه غمگنانه نوشته اي و چه زيبا پايان غمت اميد بادا گاه شادي ات نويد بادا هر لحظه تورا هزار توفيق در زندگي‌ات پديد بادا _____________ خلي قلم نوشته هايت ريز است. فكر ما پيرمردها را هم بكن. همه كه چون تو چشمان تيز بدخشاني ندارند. پاينده، شاد و هماره نويسا باشي

بهروز

پوزش املاي خيلي اشتباه شد

هموطن

هموطن گرامی ! ازنوشته های زيبا وپرمعنای شما تقديرميکنيم وازشما دعوت ميکنيم آخرين اخباروحوادث وگزارش های خبری درمورد مسيرمهاجرت هموطنان ما به کشوراندونزيا رادروبلاگ " مهاجرت به استراليا " بخوانيد . منتظرقدم ها ونظرات سبزشما دروبلاگ هستيم

محمدکبیر تابش

دوست عزیز نامه که من به کرزی روان کردم نا عاشقانه است . نه عاشقانه. در اخیر عرض ارادت دارم به شما و تمام روشنفکران کشور

سالار

سلام دوست ویب لاگ زیبا داری و یبتان را لینک دادم اگر خواستی سر بزن

بهروز

بياييد ببينيد بخوانيد وز آن پس بنگاريد و راهم بنماييد كه بيراهه نرانم و در راه نمانم و غير از ره زيبايي و نيكي، نپويم سخن زشت نگويم ره نامردي و نا اهلي و نا جنسي و ناحق، خدارا نجويم و به فرمان اهورا كه پژواك سخن گشته ز هنجرگه زرتشت بپويم : بگويم به و به راه روم به رآي باشم و هر روز به ياري خداوند توانا و دل خواسته‌ي نيك شما مردم دانا نه يك بار كه صد بار به از ديروز باشم پس آنگه كه چنين شد بدانم كه دگر بهروز باشم.